Paluch szpotawy

• przyśrodkowe odchylenie palucha
• ból ok. przyśrodkowej stawu śródstopno-paliczkowego palucha
• konflikt z obuwiem
• aspekt estetyczny
• niestabilność stawu śródstopno-paliczkowego palucha
• osłabienie funkcji motorycznych
• metatarsalgia

• leczenie operacyjne deformacji palucha koślawego
• nieprawidłowe postępowanie pooperacyjne  po leczeniu operacyjnym palucha koślawego
• uraz w  wyniku którego dochodzi do uszkodzenia struktur stabilizujących staw śródstopno-paliczkowy palucha np.: aparatu więzadłowego trzeszczek, przyczepów mięśni itd.
• reumatoidalne zapalenie stawów i inne artropatie
• usunięcie trzeszczki bocznej
• dna moczanowa
• jałowa martwica głowy pierwszej kości śródstopia
• deformacja wrodzona
• przyczyny neurologiczne

Jest uzależnione od wielkości deformacji i przyczyny, która ją spowodowała i czasu jej wystąpienia.

Leczenie nieoperacyjne palucha szpotawego (hallux varus)

• dobór właściwego obuwia
• aparaty korekcyjne
• prawidłowo wykonywany opatrunek po leczeniu operacyjnym palucha koślawego
• wkładki pomagające korygować inne współistniejące dolegliwości  w obrębie stopy

Leczenie operacyjne palucha szpotawego (hallux varus)

Jest uzależnione od przyczyny wystąpienia deformacji i czasu jej trwania.

W przypadku wystąpienia deformacji o charakterze postępującym lub deformacji średniego i dużego stopnia leczenie operacyjne powinno być wykonywane możliwie wcześnie.

Badania diagnostyczne stosowane przed wykonaniem zabiegu operacyjnego leczenia palucha szpotawego (hallux varus)

• badanie radiologiczne w podstawowych projekcjach

             Jest niezmiernie ważne, by zdjęcia były wykonywane w pełnym obciążeniu

• badania morfologiczno-biochemiczne
• badanie pedobarograficzne (jest jeszcze w Polsce rzadko stosowane), które pozwala ocenić rozkład nacisków wywieranych na podeszwową stronę stóp podczas stania i chodzenia i tym samym pozwala precyzyjniej zaplanować leczenie operacyjne
• badanie ultrasonograficzne
• badanie tomografii komputerowej
• badanie rezonansu magnetycznego

Metody operacyjne stosowane w leczeniu palucha szpotawego: 

• plastyki w obrębie torebki stawu śródstopno-paliczkowego palucha
• dynamiczna korekcja z użyciem przeszczepu 1/2 ścięgna prostownika palucha długiego.
• bierna korekcja z użyciem specjalnych zestawów naprawczych np.:Mini Tight Rope Arthrex, Zip Tight Biomet
• osteotomie pierwszej kości śródstopia
• artrodeza stawu śródstopno-paliczkowego palucha

W leczeniu  pooperacyjnym stosujemy specjalne obuwie pooperacyjne:

Chodzenie w nich rozpoczyna się od pierwszej doby po zabiegu. W butach tych pacjenci chodzą zazwyczaj 4-5 tyg.
Stosuje się specjalistyczne bandażowanie stopy operowanej przez ok. 10 tyg. od zabiegu.

Ważnym elementem wspierającym szybki powrót do zdrowia pacjenta po operacji palucha szpotawego jest rehabilitacja. Aby była skuteczna powinna opierać się o następujące założenia:

• należy ocenić stan pacjenta
• należy przygotować indywidualne zalecenia w procesie leczenia palucha szpotawego
• należy dostosować terapię do możliwości pacjenta

Indywidualne ćwiczenia z pacjentem mają na celu:

• poprawę zakresu ruchu w stawach operowanej kończyny dolnej
• poprawę czucia głębokiego
• pracę nad poprawą koordynacji nerwowo- mięśniowej
• zmniejszenie obrzęku ( praca na tkankach miękkich, masaż limfatyczny, kinesiotaping)
• korekcję chodu oraz nieprawidłowych nawyków ruchowych
• fizjoterapia

W chirurgii stopy dużym wyzwaniem było i jest nadal zapewnienie pacjentowi bez bólowego przebiegu operacji jak i zminimalizowanie bólu w okresie pooperacyjnym.

W powszechnej opinii funkcjonuje przekonanie o bardzo bolesnym przebiegu pooperacyjnym po operacjach wykonywanych w obrębie stopy a szczególnie po operacji halluxów

Możliwości wyboru znieczulenia do zabiegów wykonywanych w obrębie stopy jest wiele.

Nowoczesna anestezjologia stara się aby tam gdzie to tylko możliwe wykorzystywać techniki znieczulenia regionalnego- od blokad centralnych takich jak znieczulenie podpajęczynówkowe i zewnątrzoponowe w powszechniej opinii znane jako znieczulenia dolędzwiowe, po blokady nerwów obwodowych na różnych poziomach wykonywane pod kontrolą ultrasonografu szczególnie w przypadku operowania jednej stopy.

Możliwość zastosowania danego typu znieczulenia zależy głównie od rozległości operacji i ewentualnych towarzyszących schorzeń .

Ostateczny wybór sposobu znieczulenia jest ustalany z pacjentem w przedoperacyjnej rozmowie kwalifikacyjnej.

Wykorzystanie USG w anestezjologii do przeprowadzania blokad nerwów obwodowych otworzyło drogę do wykonania bardzo precyzyjnych znieczuleń regionalnych.

Nasze wieloletnie doświadczenie doprowadziło do zmiany postępowania okołooperacyjnego, zarówno w kwestii samego znieczulenia jak i w okresie pooperacyjnym.

Znieczulenie nerwów obwodowych w przypadku operacji stopy zwane okołokostkowym oznacza iniekcję środka znieczulającego miejscowego w okolice nerwów na odpowiednim poziomie.

Znieczulenia tego typu są bardzo precyzyjne, ponieważ nerwy odpowiedzialne za czucie bólu są dobrze widoczne w obrazie ultrasonograficznym a podanie leku jest w pełni kontrolowane

Pozwala to znacznie zmniejszyć, lub wręcz odstawić przyjmowane dawki leków przeciwbólowych we wczesnym okresie pooperacyjnym .

Dla bardzo wielu pacjentów jedną z najistotniejszych zalet tego znieczulenia jest zachowanie czucia powyżej stawu kolanowego operowanej nogi a co najważniejsze , że w ten sposób unikamy potrzeby wykonania znieczulenia dolędzwiowego nie zawsze akceptowanego przez chorych.

Kolejną ważną zaleta tego typu znieczulenia jest możliwość bardzo wczesnego rozpoczęcia chodzenia po zabiegu.

W okresie pooperacyjnym podając w regularnych odstępach czasu leki przeciw bólowe pod kontrolą USG w strefę przebiegu nerwów odpowiedzialnych za uczucie bólu zapewniamy pacjentom możliwość przejścia tego okresu w możliwie najbardziej bez bólowy komfortowy sposób.