Niestabilność i zmiany zwyrodnieniowe LHBT

Czasem czujesz, jak coś przeskakuje w barku, kiedy obracasz ręką. To nie „naciągnięty biceps po siłowni”. To niestabilność albo zmiany zwyrodnieniowe ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego, w skrócie LHBT.

Co się właściwie dzieje

Ścięgno LHBT zaczyna się głęboko w stawie ramiennym i wychodzi na zewnątrz przez wąski rowek między dwoma wypustkami kości ramiennej. W tym rowku trzyma je pasmo tkanki. Gdy to pasmo osłabnie, LHBT zaczyna wyskakiwać z rowka przy każdym obrocie ręki. Samo ścięgno, używane latami przy każdym zgięciu łokcia, z czasem przeciera się i traci elastyczność, niezależnie od tego, czy zostaje w rowku.

Niestabilność często jest wynikiem urazu i mogą mu towarzyszyć również inne uszkodzenia. Zmiany zwyrodnieniowe narastają latami, zwłaszcza przy pracy ręką nad głową: w sporcie, wspinaczce, przy dźwiganiu.

Po czym to rozpoznasz

• ból z przodu barku dokładnie tam, gdzie zaczyna się biceps, kiedy go uciśniesz palcem,
• przeskakiwanie albo trzask w obrębie barku przy ruchu i rotacji,
• ból promieniuje w dół ramienia aż do łokcia, gdy niesiesz coś z dłonią odwróconą do góry,
• unikasz podciągania się czy przenoszenia cięższych rzeczy.

Dlaczego nie warto z tym czekać

Niestabilne ścięgno przy każdym przeskoczeniu ociera o brzeg rowka, co może powodować nawrotowe stany zapalne, bóle, mikrourazy, a z czasem może doprowadzić do jego pęknięcia. Zmienione zwyrodnieniowo włókna są słabsze i pękają łatwiej, nawet przy zwykłym, gwałtowniejszym szarpnięciu.

Im wcześniej ustabilizujemy lub odciążymy ścięgno, tym mniejsza szansa na całkowite zerwanie, po którym mięsień zsuwa się w stronę łokcia i tworzy widoczne wybrzuszenie.

Jak pomagamy

Zaczynamy od konsultacji i USG barku w ruchu, które pokazuje, czy ścięgno głowy długiej bicepsa przemieszcza się w swoim rowku, czy jest pogrubiałe lub postrzępione oraz czy problem obejmuje też ścięgna pierścienia rotatorów.

Przy łagodniejszych zmianach zaczynamy od rehabilitacji wzmacniającej mięśnie stabilizujące bark, żeby odciążyć obolałe ścięgno. Wspomagająco w procesie rehabilitacji można rozważyć ostrzyknięcia.

Gdy to nie wystarcza, operujemy artroskopowo, przez kilka nacięć wielkości kilku milimetrów, z kamerą pokazującą wnętrze barku w powiększeniu na monitorze. W zależności od stanu ścięgna albo przecinamy je w miejscu, gdzie już nie spełnia swojej roli, albo przecinamy je i mocujemy od nowa niżej, na kości ramiennej, za pomocą kotwicy. Wybór metody zależy od wieku i aktywności pacjenta.

Cel jest jeden: bark, w którym biceps przestaje przeskakiwać i boleć.

Umów konsultację

Jeśli rozpoznajesz te objawy, nie czekaj, aż ścięgno przerwie się całkowicie. Umów się na konsultację. Sprawdzimy, co dzieje się z Twoim bicepsem, i powiemy, czy wystarczy rehabilitacja, czy potrzebny jest zabieg.